Gönül derde düşmüş yürek kör bir kuyu
Kalp atmacalar peşinde
Kurumuş yalnızlığın suyu
Sevda üşüşür derya deniz gözlerinde
Aklım kapılır çığ misali sözlere
Başım başıma üşüşür de
Zihnim farkındadır bu yangın benim içimde
Gitme derim aklımın en ücra köşelerine
Hükmümde yok keremim de
Düşersen sende bir gün bu derde
Yürekte atar kalpte çarpar sevda ininde
Yapamam öyle hesap kitap
Gönül bu yanarsa düşerim bitap
Aklıma gelişini seveyim senin ey hat
ihtiyacı olan alabilir. öyle demiyor mu üstad
Şiir'ler onu yazana değil, ihtiyacı olana aittir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder