Burayı açmak yada yazdıklarımı paylaşmak ne denli doğru yada ne derece mantıklı bilemem zira birkaç söz kelamı düşünce katkısıyla, yıllarını bu alanda harcamış ve hala harcıyor olan yazarlarımızın hakkına, istemsiz bir tecavüzdür gönül rızasıyla, bana yada bize yazar şair demek.
Gel gör ki şiirler yada sözler bizi bu mecrada, düşünce çatısı altında toplamak için ayrı bir meşgale iken değiliz dersek dimağımız dan, dudağımıza, gönlümüze kalbin en ücra köşelerine dökülenlere de haksızlık etmek olurdu. Şahsım adına şunu açıkça söyleyebilirim.
Yazar mısın değil mi gibi bir sorunun cevabı değilim Yazıyor olmam yazar yapmaz beni normalde değilim zira akranlarım evlenip barklandı hatta çoluk çocuğa karıştı. Gel gör ki bir baltaya sap olmadım demek gayretime haksızlık olur. Baltaya da ayıp olmasın gönlünü alırım bir ara
Ne diyorduk en son hah hatırladım. Üstadın da dediği gibi
''Şiirler onu yazana değil ihtiyacı olanlara aittir.''
Demek ki bizler yazar değil yazıcılarız. Bir amacımız yok diyemem ama var deyip büyük hedeflerim var hissine de açık kapı bırakmak istemem..Neyse bir gün kapıyı ellerim doluyken, ayağımla örtmeyi bırakıp ona da hak ettiği gibi davrandığımda sanırım yüzüme kapanmayı bırakır.
Asıl mesele içten gelen bir takım tetikleyici etkenleri olan ve diğer insanlara göre daha ağır basan tarafın düşünceler olduğu bir mecra, yazmak. Diğerleri okur dinler söyler. Hepsi de gerekir aslında misal herkes yazar olsa kim okuyacak demi.
Şu var ki yazma eylemi kalem kağıttan oluşmaz.
Düşünceyle başlayan bir serüven okumak hissetmek görmek fark. Etmek dinlemek dinletmekle. Kavrulup yazma kabına girer. Tek başına yazmak diye bir şey yok okul gibi düşünün sınıflar farklı dersler farklı olabilir ama amaç birdir Eğitim, işte bizlerde yazma Eğitimine gönül veren meyleden insanlar olarak;
Bir yanımız aşk bir yanımız ayrılık
Bir yanımız sevgi diğer yanımız fedakarlık kimi zaman yalnız çoğu zaman yapayalnız düşüncelerinden, başka dost edinmekte beceriksiz birer fedayileriyiz.
Fethi gönül , ölüleri yada dirileri Kalp kabri içinde olan kalem süvarileriyiz..
Başımıza ne geldiyse bu istila yüzünden geldi. Gönül alalım derken güvenimizden olduk. Şimdi de gönül verelim diye güven aşılıyoruz çok ta şey yapmamak gerek.. İsteyen istediği kadarını alabilir. Yeter ki sahip çıksın.
''Yazmak geleceğe gitmektir'' demişti bir ağabeyim
O gün bu gündür gidip gelirim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder