Senli geceler

Sen, bir dize/mısra olsan, alfabeyi peşine takar sana ulaşmak için tüm var olan kelimelerden bir köprü kurardım. Ama sen, henüz konuşulmamış kelamların cümleye sığmamış halisin ve Yaratıcının eseri olan bir tanıma layıksın. Alfabeler seni tarif etmekte eksik ve  yetersiz.
Sen Yaratıcının hediyesisin, yeryüzüne düşen.
Artık vaktine esir nasip olarak beklemek düşer sana, ve vaktin hizmetkarı olan benim payıma.

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

Artık
Bir kuru gürültüye pabuç bırakır mıyım sanıyorsun.
Öyle kalbimi tokmaklayan tik taklar yetmez. Feth etmen gerek tüm hücrelerimi.İstilada kabulümdür
Sen yeter ki niyet et, ben kandırmaya hazırım gardiyanları. Gelen sen ol şayet hazırım kanmaya..

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

Bir kişiye daha yer kalmadı gönlümde. Artık gelsen de dolu gelmesen de.
Boşaltmaya gelirsen şayet ;yeterse gücün yılmadan, usanmadan bir bir olanları atmaya hiç sorma çık gel.
Gel ki geldiğin gibi karşılanasın.
Tarumar etmekse tarumar edelim. Yeniden inşa etmekse inşa edelim.Tek başıma bir halt beceremediğimi ispat et bana. Ben de yardımına boyun eyeğim.
Sen ustam ol ben çırağın. Aynı gönülden nasiplenelim.

Serzeniş ..

Serzeniş ince bir uğultu gibidir.
Hani şu yağmur öncesi bulutların dansı,
Fırtına öncesi sessizlik,
Aşk öncesi sevdalık,
Ölüm öncesi yaşam gibi yani.
Bir yıkım öncesiydi serzeniş, kalabalıktan yalnızlığa,
Gürültüden sessizliğe,
Sessizlikten sensizliğe,
Dışımdan içime doğru çöküşün, birer artçı sarsıntısıydı.

Odun iken işlenen, kalem olup çizen kağıt olup çizilen bir ağacın, kışı sevmesiydi serzeniş.
Ser verip sır vermeyen ve bu yüzden sürekli hayıflanan, sözüne sadık olanın dışlanmasıydı serzeniş.
Bir yok oluşun,öncüsü
Dili lal olanların, sözcüsü
Kaybeden olmanın, ön görücüsüydü serzeniş.
Tavla da son taş, gözlerden akan ilk damla yaş, savaşta son şans, gözünün üstündeki kaş, kafa da son saç teliydi serzeniş.
Bir yok oluş hikayesini anlatan kitabın adı, onu yazanın belki de son anıları, bir filmin fragmanı, doğrunun ispatı, davanın seyrini değiştiren, suçtan evvel suçluyu görenin tek tanığıydı serzeniş.

Her şey bir yana susulanların ifade şekliydi.
Yıkımdan evvel son seslenişin, ölmeden evvel son nefesin, biçime bürünen son haliydi serzeniş.
Artık serzeniş bitti. İniş başladı.
Dibe çöküşümüz hayırlı olsun..
Bunu hep beraber başardık..

Hisler Afrika sıcaklığı

Size de oluyor/geliyor mu bazen

Bi süreliğine ölmek istenecek kadar, en derinden gelen yalnızlık hissi.

Hani 3 günlüğüne ölseniz.

 Sanki herkes sizi görecek belki de duyacak ve hatta sevecekmiş gibi..

O kadar hissiz yalnız ve bi başına kalan biri gibiyim bu aralar. Sanki ölürsem, görecek duyacak; yaşarken farkımda bile olmayanlar.

Buna sebeb ne sendin nede bir başkası bu tamamen alın yazısı, işte bir gün öleceğim ve herkes beni sevdiğini söyleyecek hatta üzülecekler ölüm haberimle..
Mezar başımda bi süre kalabalık dualar göz yaşları eşliğinde.. Aradan günler geçtikçe azalan bir kalabalık.
Sosyal mecralarda ard arda koyulan boy fotoğraflarım,en meşhur yalanın başı olan sevgi sözcükleri..
-"Olmadı koca yürekli adam erken göçtün aramızdan.. Unutulmayacaksın.."

En büyük yalan değil miydi gidenlerin unutmayacağım kalanların ben de sözü..

Bu yalanı kimse üstlenmez oysa ben bugün sahipleniyorum.

Çünkü yukarıda bahsettiğim her şeyi yaptım. Ve hak ettiğim sonda, bunlar başıma gelecek buna razı gelip kendimi kapattım.

Unutmadım belki ama hatırladığımı da söylemedim. Tetiği çekmedim sadece,  ama azmettiren bendim.
Sevdim çokça ama söyleyen değildim.

Ve yaşadım belki ama ölmeyi daha çok sevdim. Ölünce susacaktım ve tüm suçlar geride kalanların olacaktı. Kendimizi böyle kandırdık işte..
Sevmekten, yaşamaktan, söylemekten ve hatta cesaret etmekten kaçınmak için,ölmeyi daha çok dillendirip istedik ve daha  sevdik.

Bu gün değil belki ama bir gün öleceğim. Ve sakın ardımdan beni sevdiğinizi söylemeyin.

Ben yaşarken söylemediğim her şeyi kabullendim. 
Sizler de  ölünce kabullenin ve sakın fotoğrafımı alıp ana sayfayı işgal etmeyin. Duvarınızı benimle kirletmeyin. Hak etmiyorum. Etseydim yaşarken ben size söylerdim, sizler de bana demek ki hak etmiyoruz. 

Ölünce mi gelir aklımıza gidince mi..Ben söyleyeyim Sevince.. 

İlk kez belki de son..
Sevmediğimi söylediğim kişiler dahil, her insan olmaya yakışan insanlar; Seviyorum her birinizi tek tek benim sorunum söylememek sevmek değil,bilin isterim

Bu gün söylemeyi seçiyorum. Duyun istedim.
Seviyorum.. Serkan.. Tanıdığı herkesi seviyor

(sevmiyorum dediklerini iki kat fazla)
Söylemeyi beceremediklerim sizleri susacak kadar seviyorum...

,

Üzerinize alınmayın sakın, alırsanız mecbur hissedip sizler de söylersiniz. Ben içimden geldi diye söylüyorum sevdiğimi,
Sizde birinden duymadan, ölmeden, gitmeden evvel içinize bakıp hissederseniz söylerseniz
Mecburiyetten daha güzel hissettirdiğine  de şahit olursunuz.

Ben Serkan yyk  hepinizden özür diliyorum. Sevgimi ve sevdiğimi sakladığım için. 

... Afrika'da bir Türk... 

22:20 / 01,07,2017

Düşünce Aynası

Bir gün yalnızlık yatağımdan kalkıp seni aramaya çıkarsam bil ki kendimi kaybetmeye karar vermişim demektir.

Sensizlikten doğan her mısra için ektiğim papatyalar şahit senin bende var oluşuna. 

Göz yaşlarımla beslediğim çiçek bahçemde açan ilk çiçeğe senin adını koymadığım için mi kırgınlığın. Oysa ki her yaş damlasından evvel adını zikrederdim ve her solan çiçek bizim birlikte olmayışımızın bir nişanesi. 

Şimdi bir bahçe dolusu sen ve ben varken biz çiçeğinin adına senin adını koymam yakışık olmazdı bende ona Umut diye seslendim. 

Her Unutmaya kalktığımda yeşeren bir Umut ağacım var artık.

                                                                           ^Serkan.yyk^

Tüm alfabeleri toplasam heybeme yine bir tarafım aksak kalır. Nedeni Sol yanımda olan Sen'in vücut dengemi bozguna uğratan bir üstünlük kurmandır. 

                                                                                                            ^Serkan.yyk^

                                                                                             

Bence risklerin ikincisi;

Tarumar edilmesi ve hatta unutulması için bir kaç sene gibi kısa bir sürenin yettiği kişilerle yaşanılan Anılardır. Siz biriktirmek için korumak için kendinizden verirsiniz. Onlar 1 yıl sonra sıfırlar. 

Birincisi zaten ölüm, mutlak tadacak  olmamıza rağmen yaşıyor olmamız.

                                                             ^Serkan.yyk^

Düşünce ile harmanlanıp, zihin kuyusunda kavrulup, akıl ile yoğrulan bir fikrin dışa yansımasını herkes göremez,hissedemez.

Güneş tutulmasına benzer bazı kelimeler ve  anlamları. Gözlüğü olmayan bakmaya cesaret bile edemez.

                                                                                                    ^Serkan.yyk^

Sol yanımda Sen oldukça sağ çıkamıyor içime girenler.
                                                                                                       

Bir kitap olsan ve ben kapağına bakıp okumaya kalksam. Önsöz çarpsın beni ve içindekiler kısmı tutuklasın gözlerimi.
Sen görülüp de okunacak kadar az mısın ki
Seni görenler yahut gördüğünü sananlara yazıklar olsun.
    

                                                                                                             ^Serkan.yyk^            

Çok fehimsiz çıktın be sevgili
Bu kadar da olmaz dedirten bir yokluk olmamalı. 

Dilhun değilim lakin dilvin yanlarıma kramplar giriyor sen somurtunca. Tarifsiz bir duygu bu ne yazık ki buralar da adına Sensizlik diyorlar.. 

                                                                                                                     ^Serkan.yyk^

Güzel= Sevmek & Sevilmek

Güzellik görecelidir derler ya hani,sevgi güzel şey ;sevdiği için mi güzel olur bir insan güzel olduğu için mi sevilir hep bir muammadır.

Belki çok güzel değildi ama güzel bakıyordu

Güzel değildi belki de baktıkça güzelleştirirdi.

Belki güzel değildi ama çok hayal kurdururdu, vakitli vakitsiz uyutur gibi düşüverirdi hayalhaneme. 

Önce akıl terk ederdi sonra bilinç ve ardından arafa giderdim yaşım reşit. Arkadaşım rüya karşıladı beni dostu vardı serap giderdik düşler ülkesine elim ayağım dolaşırdı yaklaştıkça sana

Güzel değildi belki ama sevdiğimi hissettirdi bana

Çok güzel değildi belki ama hayatı, hayattan ayıran hayali o kurdurtur du.

Rüya girdi ilk odaya ardından serap ve ben bilinci bulanık hayalperest olan ben girdim hayal hanemin odasına. Araftaydım anlasana tek başıma gelemezdim, korkak yetiştirdi hayat beni ve  bu hayalime bile erişti.

Kısa süreli bir irkilmeden sonra sen görünürdün odam da

Güzel değildin anlasana çok derin bakardın ben o derinlikte yüzünü göremezdim,güzel diyemezdim sana, güzellik; dünyalıktı  ve ben imkansız olana, hayale sığdırdım seni, sığdırdım dediysem iki kaşını, gözünü, kulağını, elini ayaklarını...

Yoksa tutkunu, sevgini, düşlerini,fikirlerini ve benliğini sığdırmak mümkün mü..

Güzel değildin belki  ama güzel sevdirdin.

Çirkin olan bendim Seni daha fazla sevemedim..