UZUN FiKaye Bölüm 3

Zindanın kapısında ki nöbetçiye seni çağırması karşılığında yalnızlık lordunun bana verdiği mirasın yerini vaad ettim.
O bile kabul etmedi.
Hem niye etsin.
Sevsen sen gelirdin. Nöbetçi kim ki
Hadi geldiğimi bilmezsin, hissetmedin de mi?

Misal senin her ağlayarak uyandığın gecelerde ben, hissettiğim acıyı hafifletsin diye mum ışığında, ısıtırdım elimi.
Senin her üzüldüğünü hissettiğim de ise, bir şiir yazardım; göz yaşlarımdan değil elimdeki çay bardağından dökülen kan damlasıyla.
Kanlar mürekkep çay bardağının kırık parçası da kalemim.

İsteyerek olmazdı bunlar bazen uykuda hissederdim. Şeytan ve ifritleri kovalardı uyanmak için suya atlardım, yüksekten hoplardım nafile yine kabus bitmezdi.

Çekilirdim karanlık ormanın en derin köşesine en yaşlı ve bilge ağacının dibine oturur ağlayarak uyandırırdım kendimi.

Yine yalnız kendim  uyandırabilirdim.
Anla artık, SEN hayallerimden başka kimsem yoktu. 
Hayallerim de ki Sen'den başka bir şeyim de yoktu.
Acımda sen de tadım da
Üzüntüm de sende Gülüşüm de
Hüznüm de sensin mutluluğum da
Gel;
Gel ki içimdeki papatyaları kurtar boğulmaktan çok su alan papatya yaşar mı ki
Neden su içinde kalmış kalbimde yaşıyorsun hiç düşündün mü. ?

Çünkü senin yerine kendimi boğdum,
Göz yaşlarıyla dolup taşan içimde.

Ben senin sandalınım Sen benim tek kişilik yolcumsun artık.
Bırak kürekleri nereye giderse oraya gidelim.
Bakarsın canlı ve şanslıyken bizim bulamadığımız mutluluğa, o bizi götürür.
Elveda prangalar ve zifiri  karanlık zindan,
Elveda avuçlarıma dokunmayan vicdanlı zincirler,
Elveda gaddar muhafız ve nöbetçiler..

En çokta sarayda ki Prenses sana elveda.
Ben avucumu açtım.Dualar sizinle..

                                                                                   "Serkan.yyk "

UZUN FiKaye Bölüm 2

Haksızlık demişken 

Bu çektiğim çileli bekleyişin de bir bakıma sensiz geçen zamana tecavüz etmesi değil mi yokluğun. 

Neden yoktun. 

Bak şimdi eli zincirli geldim yine yoksun. 

Korkuyordun ya hani

Korkma ayaklarım bile bağlı hem benden niye kortun ki

Tamam:Sevgim biraz ağır ilgim de biraz yük teşkil edebilir. 

Onu da kalbin kaldıramaz diye istememiş olabilirsin. 

Ben sakladım bak atmadım. Hala aynısından biraz fazla. 

Belki bu sefer güçlenmiştir kalbin diye içine birazda birikmiş özlem kattım.

Ellerim hala zincire bağlı duvarlar ses geçirmiyor ve ben karanlıkta hala sadece senin gözlerini görebiliyorum. 

Unutamadım ki gözüme bakarak söylediğin sözlerini ;

Kulağımdaki üç beş yere çarpıp tek parça halinde önce sindirim sonra dolaşım ardından kırmızı bahçeli kalp bahçesine inişini. 

İlk orada yeşerdi. 

Filizlendi, gönlüme ulaştı, yürekte taştı tutamadım bak şimdi de ağzımdan kaçtı. 

Elime Sıçradı..

Şimdi taşanlardan toplayabildiğim kadarını aldım. Ellerim zincirli ve karanlık zindanlarda sağlam kalan tek şey, avuç içim kaldı. 

Açmadım hiç ellerimi,

Açarsam;

Sonrası için düşünmediğim ama asla hayalinden vazgeçmediğim hayaller uçar. 

Ölürüm de açmam dedim önce sağ bacağımı sonra sol, ardından kafatasımda birkaç çatlak ile kurtulduk.

Düşlerime dokunamadıkları gibi dimağıma da zarar veremedi aşk sızlar ..

UZUN FiKaye Bölüm 1

UZUNCA BİR FİKAYE( Fikrimden doğan)

Bir ucu çöllere diğer bir deyişle ıssız yerlere kadar uzanan bir kum fırtınasının hissettiklerini kaleme alacak olsam ve karşılığında ilk isteğim yalnız esmeyi bırakıp da, bizi de önüne katıp, çekip gitmeyi istemek olurdu.

Düşüncenin bir gücü olsaydı sen Diyarına korkusuzca girerdi. 

Ayaklarına prangalar vurulsa da zincirleri kırıp yine gelirdi. 

Bir başka zincir olan zindan da kiler onu korkutabilir miydi,

Bulunduğu çatının altında sen varken.

Eyy betonarme binalar ses yalıtımsız kalın, 

Eyyy çift katlı pencereler  havasızlıktan çatlayın,

Eyyyy bakıp da kapısında çiçek getiren meczuba, 

aklı yok diye yüz çeviren ve o çevirdiği yüzün aklına el koyan kişi sende öl.

Hemde hiç sevmediğinin kalbin de

Zindan da duyulur kalp atışlarının sesi

Biri sen diğeri biz dinlerim sessiz sessiz

Karanlığı zifiri olan duvarların arasında görebildiğim tek şey gözlerin. 

İçime işlemiş çünkü bakarken söylediğin sözlerin.

Ey kör olan, 

Kalbi durmuş olan, 

Kelimeleri duygusuz kalan. 

Bir kez  gül, bakarken bana

Sonra;

Hiç sonrasını hayal edemedim ki  

 ben seni hiç sahiplenemedim ki

Kuş değildin ya kafesle-yemezdim. 

Sonra sonrasını hiç düşünmedim. 

Çünkü öncesiyle başım belada

Şimdisiyle mahkemelik olmuşum

 dava sürer hakim realist. 

Hem sonrasında ikimiz olacaktık. 

Tek başıma düşünmem haksızlık olmaz mı..?

..