25.saat

Gün

Bir günü 24 saat olarak yaşarız. Hatta yarısı gece yarısı gündüz diye ayırır. İhtiyaçlar ve öncelikleri gündüz
Aile ve gönül bağlarını da geceye bırakırız.

Ya peki 25.saat olsaydı
24 saat neyimize yetmiyor yada 24 saatte ne kazanamadıkta, 25.saatte elde edeceğiz dediğinizi duyar gibiyim. Hatta bir çoğunuz uykucu bazılarınız işkolik ve bir kısmınız da özgür takıldığınızı nitekim valla olsa onuda yaptığım şeye katarım dediğinizi hissediyorum.

Ama deyinmek istediğim eklemek değil.
Daha çok 24 saatin içinde herhangi bir zaman dilimi ve herkesin yaşadığının aksine sadece sizin şahit olduğunuz anlar.
Misal kalabalıkta ki yalnızlık,
Olur mu öyle şey demeden önce bir kez Düşünün,
Çıkın caddeye yada sokağa kalabalığın en yoğun saatinde ve kalabalığa karışın sonra durup kenara izleyin,insanları değil kendinizi izleyin.
Yanında durduğunuz mağazanın, vitrininde ki yansımanız olur yada önünüzden geçen herhangi birinin gözündeki küçücük yansımanız.
O kadarsınız işte kocaman mağazanın cansız mankenlerini sergilediği camdan görünen yada önünüzden geçenlerin gözlerinde ki

Siz O sunuz kalabalıkta ki yalnız, herkesin gördüğü ama fark edemediği
Fark edenlerin önemsemediği
Umursanmayan kişisiniz.
Bilmiyorum biliyor musunuz
O ana ben 25.saat diyorum.
Kendimi hiç hissettiğim
Çok görünüp az olduğum
Yüzeyde olduğum halde derin de kalan
Yakın olup da uzakta olan

Hepsi 25.saatin bir parçası

Siz siz olun kendinize zaman ayırın. 25.saatte buluşmak dileğiyle

Dipnot : Ölecek olmanız yaşayamayacağınız anlamına gelmez.
Tam tersi asıl ölecek olduğunuzu anladığınızda 25.saat alarmı çalar ve uyanırsınız.

Gün gece İçime düştüm..

Yine, yeni sıradan bir gecenin en sakin belki biraz sessiz ama tam anlamıyla sensiz geçen,gecelerden biri daha baş ucumda duruyor,yastığa inat uykuya zıt ve güne umutsuz bakan zifiri karanlık bir gece.
Kalemle kağıdın rafa kaldırıldığı şu saatte, saat demişken hep Sensizliğe koşan bir yelkovan-akrep ilişkisi.
Bu arada Yenide bir isim buldum Gelecek Gecelere
-Saat 12 ve Gün Gece İç İçe- diye
sanki gelecekmişsin gibi ikiye ayırdım zamanı
geceyi-güne karıştırıp saatinde Tik takını koparıp attım.
Kopmak demişken sevgili en son Sen giderken
kopmuştu bir Kıyamet ama Kızılca Kıyamet;
Kalbim aklıma inat çarpışırken, göğsüme gelen kaburga sesleri girmişti araya ve içime içime göz yaşı dolmaya başladı tam hıçkırıp kurtulayım derken
taa derinden bir ses -Ben hala buradayım- dedi. Hafızam benimle oyun oynuyordu anlaşılan  yine içime attım ve Üzerine bir bardak çay patlattım uykuyu da sabaha bıraktım. Diyeceğim o ki; Bu gecenin de Hesabı yarına artık..