Gün gece İçime düştüm..

Yine, yeni sıradan bir gecenin en sakin belki biraz sessiz ama tam anlamıyla sensiz geçen,gecelerden biri daha baş ucumda duruyor,yastığa inat uykuya zıt ve güne umutsuz bakan zifiri karanlık bir gece.
Kalemle kağıdın rafa kaldırıldığı şu saatte, saat demişken hep Sensizliğe koşan bir yelkovan-akrep ilişkisi.
Bu arada Yenide bir isim buldum Gelecek Gecelere
-Saat 12 ve Gün Gece İç İçe- diye
sanki gelecekmişsin gibi ikiye ayırdım zamanı
geceyi-güne karıştırıp saatinde Tik takını koparıp attım.
Kopmak demişken sevgili en son Sen giderken
kopmuştu bir Kıyamet ama Kızılca Kıyamet;
Kalbim aklıma inat çarpışırken, göğsüme gelen kaburga sesleri girmişti araya ve içime içime göz yaşı dolmaya başladı tam hıçkırıp kurtulayım derken
taa derinden bir ses -Ben hala buradayım- dedi. Hafızam benimle oyun oynuyordu anlaşılan  yine içime attım ve Üzerine bir bardak çay patlattım uykuyu da sabaha bıraktım. Diyeceğim o ki; Bu gecenin de Hesabı yarına artık..