Ayrılığı sevmek bir sanattır.
Sırf içinde senden bir parça var diye seversin ayrılığı
Ondan ayırdı diye sitem edersin
içinde ondan bir şeyler var diye de kabullenirsin.
Sever mi insan hiç ayrılma fikrini düşüncesini ve hatta olumsuz olduğu halde sonucunu seversin, işte nasıl yada neden olduğu önemsizleşir sırf o var diye ondan bir şeyler hatırlattı diye sever insan.
Sevmek fedakar olmakla yetinmez bazen feda etmen gerekir, kendini hissini duygu ve düşüncelerini
Bir hiç uğruna değil var olmuş olma ihtimali için
Sevmemek daha kolaydır çünkü sevmezsen
ayrılığı bile bilmezsin hiç yaşamadığı bir şeyin hissini nasıl anlatabilir insan
Anlatsa bile duymakla hissetmek bir mi
İşte sevmek ile sevmemek de öyle ayrılmak bile sevdirir kendini
İşte hakiki sevgi görememeye sahip olamamaya boyun eğmek değil razı gelmektir.
Seviyorsanız sadece onu sevmek yetmez ayrılığı da seveceksin.
Ayırdığı için değil içinde o olduğu için
Mesafeleri de sevin
Sizi ondan uzaklaştırdığı için değil
yolların bir anlamı, amacı olduğu için
/gidilecek yerin olması gibi güzel bir yolculuk olamaz.
Sevmek çok sevmek değildir sahip olmak hiç değildir.
Sevmek yaratıcı olandan başlayıp,
yaratılan tüm insanları sevmektir.
Kendinizden başlayın zira ayrılık önce kendinden kopmakla başlar.
Sevmek sonraki adım
Zaten ayrıldığı için sevgisi biten bitirebilen hiç kimse sevmiş sayılmaz
Ayrı kalmak sevgisiz olmak değildir.
Sevgini onsuz da yaşayabiliyorsun
Onunla olduğunda değerini bilebilirsin demektir.
Değer bilin ve içinde
' Seviyorum ' dediğiniz her şeyi sevin
Sevgi başka türlü yaşanmaz yaşanırsa hissedilemez.
Hadi oldu da bir his yakaladın diyelim
yaşadığın o şey;
Sevgiden arta kalan kırıntılarıdır,
Avunanlar için dökülmüş olan..
Bence..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder