Bilinç ve Altı..

Gündelik hayatımızda ve tüm yaşantımıza baktığımızda
Bana göre bazen korkmak gerekir. Çünkü korkarsan ;Bir şeyi yapma ihtimalin,
Yaptıktan sonra düzeltme ihtimalinden daha yüksektir.

Yani ihtimaller değilde tedbir olarak alınan önlemdir bahsettiğim korku.
Risk almak tabi ki gereklidir bazen fakat hesapsız yada düşünülmeden yapıldığında ortaya çıkan sonuç,
Tedbir alınmadan, düşünülmeden (korkmadan) yapılan sonuçtan daha az zararlı çıkartır. Kötünün iyisi diyebiliriz.

Her bireyin kendi içinde istemli yada istemsiz oluşturduğu bir korku birde risk alma duvarları (prensipleri) tavır yada yaklaşımları vardır.
Kimi zaman tecrübeyle kimi zaman bilgiyle kimi zaman duygusal(hisler) doğrultusunda cereyan eder.

Bilinç çok pencereli bir oda der isek
Bilinçaltına perdeli perdesiz pencere,
 demek pekala mantıklı değil mi sizce?







Bilinci, bilinç altından neden ayırır yada farklı tuttuğumuza gelince;
Karşımıza: Düşünce / Zamanlama / Hisler (duygular) ve tabi Kader(yazgı) çıkar.

Doğru söylemler yada doğru olduğuna inandığımız fikirler bazen bilinç altına bastırılan, olmuş yada olamamış şeylerden etkilenip, bizi asıl olmamız yapmamız gerekenlerden uzaklaştırır.






Örneğin; X kişisi Y kişisini seviyor.
X kişisinin karakteri ve kişiliğine uygun olmasının
yanı sıra birde duygusal bir his beslemesi
Y kişisini ona doğru bir seçenek olduğuna ikna eden bilinç,
bilinç altı ise bir istemli bir de istemsiz bilgi hafızalar
Y kişisinin fiziği/karakteri/düşüncesi/irade ve hisleri hakkında
Fakat mevzu bahis ayrılık veya
 değişime bağlı kopmalar( ki alışkanlık ve bağımlılıktan kaynaklanır çoğu zaman)
kişiler uzaklaştığı zaman

Bilinç bir süre bunu kişiye hazmettirmek yada yüzleşmek
Kabullenmek veya yetinmek gibi olgularla zamanın da yardımıyla bitti kelimesine alışmasını sağlar.

Bilinç altı ise X kişisinde Y kişisi hakkında birtakım bellekte yer edindirdiği soru/sorun yada düşünceyi A kişisinde aramaya bulmaya ve hatta aynılaştırmaya çalışır. Belki karakter/ düşünce ve fizik olarak kolaydır ama
Hisler/Duygular tam anlamıyla hüsrana sürükler.
X in kendine ve düşüncelerine olan itikadı ve bağlılığı söz konusu inandığı şeylerde şüpheye sevk eder. X artık Y kişisini bundan sonraki A, B, C... Kişilerine de maal eder ve sürekli Y den çıkan sonucu onlara ve ne yazık ki o kişilerin hislerine ithal eder. İthal diyorum çünkü imal etmek için şüphesiz olmak gerek.







X artık kendiyle yüzleşip
 Kader kısmına yada ne yaptım/yapmadım da
bunlar oldu evresine geçmediği sürece
 dünleri tüm bugünlerine yansıtacaktır.

Yarınlar için sağlam kalan tek şey Umut etmektir. Böylece hayatına risk almadan devam edecektir.
Risk diyorum çünkü korkuyu tedbirden ayırmış olması X kişisine
Y yaptıysa A da yapar B neden yapmasın C bitecek sonuçta gibi yaşamdan habersiz kılan Kurgulara meyletmesini sağlar.

Şüphe ve kuruntu insani diri tutan ve aynı zamanda kendi içinde eriten bir oluşumdur. Takıntı - saplantı- kaç kovala yada tam tersi boş ver - hepsi aynı gibi yaşantısına yön veren icatlar çıkarır.

Y yüzünden sonraki gelecek olan tüm A, B, C... kişilerini yargılamayın. Değiştirme yada benzetmeye çalışmayın.


Kendinizi bulun ve saati
 ters yönde döndürmeye çalışmayı bırakın.
Belki serbest bırakmak sizin sıranıza
 daha çabuk ulaşmanızı sağlar

Dipnot: Sadece alarm kurup yatmak
yerine kalmak için de niyet edin.




                                         
                                                                                                           ^ Serkan.yyk ^

Dün / Bu gün / Yarın

İnsanlar
Çok enteresan değil mi? Sizce de bir gün önce ölüp biterken bir gün sonra nasıl da yaşayabiliyor. Temelinde Yaşama İçgüdüsü ve akabinde Belirsizlik varken ne de güzel yok sayıyor. Olup biten yaptığı yapmadığı birçok şey varken nasılda vurdumduymaz yada fazla önemseyebiliyor yaşadıkları/yaşayamadıklarını.

Misal sevgiyi ele alalım. 

Varsayalım birini seviyorsun. Onu özler,düşünür hatta hayaller kurar. Arar sorar mesaj atar merak eder yaşama içgüdüsü burada bu faktörleri devreye sokar.
Bilinmezlik ise  peşine,neden aramadın sormadın mesaj atmadın hediye almadın veya bir şey yapmadın diye takılır. Farkında olanlar an dediğimiz
zamanların keyfini sürerken.
Görmezden gelenler bilinmezliğin getirdikleriyle yüzleşir.

Enteresan olduğu kadar
 ironi bir durum bu bana göre
 Şimdi sevdiği olmayanı da düşünelim;
   Sevdiğin yok haliyle düşünmek
 konuşmak, aramak, sormak, özlemek
ve hatta merak edilesi
 bir şeyin yok demektir.
Yaşama  içgüdüsü burada sana
 farklı kapılar açıyor misal;
 Boş vermek hak etmediğini yada
 hak edilmediğini düşündürmek
Olmadı diye yakındırıp olması için
 hiçbir hamle veya girişimde
 bulundurmamak gibi.
Belirsizlik ise;
Tam tersi olanları sunuyor; olma ihtimali olabiliritesi ve hatta neden olmasınlar

Şimdi kişi kendinin yani yaşama içgüdüsü ve belirsizlik durumlarının ona olan zarar ve faydalarını hesap eder eder de aldırış etmez. Zihnen adaptasyon olmada odaklanmada problemler yaşadığından. Kader / irade ve inanç  üçlemesinden bağımsız hareket eder.
Oysa zor değildi. Sevmek yada sevilmek
Evvelinde istemek hak etmek mesele düşünme ve düşündükleri arasında ikiye ayrılan, Yetinme / kabullenmedir.
Seviyorsan, sevgini  kabulleneceksin
Seviliyor isen bununla yetineceksin.
Çarpıtmaya gerek yok bunu
Misal kabullendiğin sevgi karın doyurmuyor yada
Sevilmek yetmiyor gibi içinde olduğun düştüğün yada yaşama ihtimalin olan duyguları yumurta mi tavuktan tavuk mu yumurtadan sorusuna çevirmek tamamiyle kendi seçiminiz çünkü kimse horoza sormaz bu soruyu. Asıl cevabı net olan o dur çünkü.
Kimse kendine bakmaz ve bakmadığı içinde elinde hazır olan veya olma ihtimali olan sevmek/sevilmek ile ilgilenmez.

Sevgi karşılıklı olan bir şey değildir.

Karşılıklı olan  şey ilişkidir.
Bunu kavramalı insan.
Farkedebilmeli ve bilinçlenmeli,
Bilinç altına alıp bastırdığı herneyse
 dünde bırakmalı
Unutmaktan yada görmemezlikten
bahsetmiyorum.
Dünü, bugün ve  yarınlarına perde olarak
 çekmemekten hatta set olarak
önüne almamaktan bahsediyorum.

Örneğin; Dün bir işe başladınız ve bitiremediniz diyelim
Bugün olduğunda  yada yarınlarınıza bu işin sadece bitmemesi sonuca ulaşmaması kısmını taşımak bu
Bilinç tebdirlidir her zaman kendi senaryolarını da size yansıtır. Siz yarın olduğunda o bitirmemiş olduğunuz işin bitirilmediği kısmını dahil ederseniz/işten çok düşünceye yenilirsiniz.

Bilinç ve altına attıklarımızı ayırt etmeye çalışın.
O işe yoğunlaşın
Çünkü temel olan o iştir. Bitmesi yada bitmemiş olması tamamen zamanla alakalı
Zamanı ayraç olarak almayın her gün bir yenisi veriliyor. Siz bugüne dünün zamansal kalıntıları ve çokta önemli olmayan bitme sonuca ulaşma eylemlerini taşırsanız. Bugün ve yarınlara yeni bir sorun hesaplanmamış bir düşünce eklemiş olursunuz.
Bu söylediklerimden unutma eyleminde başarısız olanlar sınıfta kalır.
Görmezden gelenler baraja takılır.
Umursamayanlar gerçekten uzaklaşır.
Dikkate alıp dünü dünde bugünü bugünde yarınlarıda geldiği anda yaşamaya çalışanlar ise somut olan işler olaylar ve durumlardan gerçek manada tecrübe sahibi olur. Soyutluk zaten bir yerde kalamaz.
Duygular, hisler, özlemler, düşünceler ve bilgiler zaten istesek de dünde bırakılmaz. Aslolan çıkardıklarımız ve çıkarttıklarımızdır.

Yarınlara umut taşımak istiyorsaniz dünden kalma keşkeleri ve bugünden oluşan pişmanlıkları  tecrübe adı altına toplayıp  bir kenara bırakın.

Dün        / keşke
Bugün  /  iyi ki
Yarın    / pişman
Olmak istemiyorsanız Umuda sahip çıkın üçünün toplamı ona çıkıyor.

Farkedebilenler, görenler, hissedenler ve düşünenler; tecrübeye,
geri kalanı bahanelere bir yenisi ekler.

Ne ekleyip ne çıkardığınıza dikkat edin . .