Bir hikaye ne için yazılır.
Gerçekten kopmamak için.
Gerçeği nasıl anlarız/satın alınmıyorsa o gerçektir.
Benim bir arkadaşım var, Adı Rüzgar.
Birgün bana geldi ve dedi ki
Ben sanırım birinden hoşlandım.
Adı Yağmur, böyle minnak elleri yumoş bir yüzü deniz mi desem gök yüzü mü gözlerinin rengi, saçlarını ceçberden göremedim. Süsleri,
Çiçek desenli idi her renkten çiçeğin olduğu sanki gök kuşağını başına geçirmiş de bir mavi eksik kalmış onu da gözü almış gibiydi.
Rüya olmasın o demeye kalmadan Rüzgar'ın keskin bakışlarına maruz kaldım. Bir baktı bana sanki canını istemişim de celladıymışım gibi.
Neyse ki sonra gülüştük ( biz samimi dostlarız bir lafa / söze yüz çevirmeyiz)
Rüzgar fena kapılmıştı Yağmur'a hatta aramızda kalsın bence Aşktı, ( bana göre sevdiğiniz ve beğendiğiniz bir şeyi detaylandırırsınız, hatta bunu yaparken bile büyür göz bebekleriniz )
rüya dediğim de attığı bakışta onu gördüm ya neyse zamanla anlarız.
Rüzgar, bugün dışarı çıkmamıştı. Halbuki top oynayacaktık. Mahallenin çocuklarıyla ve Rüzgar asla kaçırmazdı.
Hasta olmasın bu diye koştuk penceresine, Perde bir sağa bir sola hareket ediyor ve ardında bizim Rüzgar.
Küçük bir taş ile ayakta uyuyan Rüzgar'ı kendine getirdik ve el işaretiyle dışarı çağırdık.O malum bakışa benzer bir bakışla tersledi bizi futbol demeye kalmadan içeri girdi.Hiç anlayamamıştık. Rüzgar ve maça gelmemek ve bize rağmen, hasta herhalde diye üstelemedik. Gittik köy meydanında kendi imkanlarımızla, kurduğumuz seyyar kaleyle maçımızı yapmıştık. Maçtan sonra herkes dağıldı ve ben aklım da Rüzgar eve gittim.
(Ki o gün karar verdim. Eğer bu Rüzgar'a olanlar, Aşk'tan ise dikkatli olmamız gerekiyor.Mahalle maçlarının, sokak ortasında sohbetlerin sonu bu 3 harfli sevgi sermayesine bağlı olabilirdi.
Aşk, hiç anlayamayacağım bir şeydi hem çok sevdiği futbolu unutturdu hem de bizi hadi çık çıkabilirsen işin içinden.)
Görüşücez Rüzgar efendi..

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder